آینده حریم خصوصی چه می شود؟
در حال حاضر هر نفر به راحتي ميتواند اطلاعاتي از طريق اينترنت در سراسر دنيا منتشر سازد. ديگر نياز نيست حتماً شخص مهمي باشيم تا رسانهها با ما مصاحبه كرده و آن را منتشر سازند. اكنون به لطف فناوري اينترنت، هر شخص ميتواند مخاطبين خود را داشته باشد.
فناوري باعث شكافهاي نسلي شده است. در يك سو دانشآموزان و دانشجوياني هستند كه زندگي آنها به طور مجازي در سايتها و وبلاگهاي اينترنتي در جريان است و در سوي ديگر پدران و مادراني هستند كه گذشته آنها اغلب محدود به خاطرات شده و يا در بهترين حالت، منحصر به معدودي دفترچه خاطرات و عكس و ويديو شود. حال آنكه گذشته نسل امروزي در دنياي اينترنت براي هميشه محفوظ خواهد ماند. اما اين تغيير بين نسلها اين سوال را مطرح ميسازد كه اجتماع در چنين شبكه فراگيري چه ميزان حريم خصوصي ميتواند داشته باشد و يا بهتر بگوييم چه ميزان حريم خصوصي ميتواند آرزو كند.
نسل گوگل
شمار افرادي كه از سايتهاي شبكههاي اجتماعي بهره ميگيرند روز به روز در حال افزايش است. در حال حاضر 90 درصد دانشجويان برخي از دانشكدهها از وب سايت شخصي برخوردارند. ما نسل امروزي را «نسل گوگل» ميناميم زيرا بسياري از جزييات اطلاعات خصوصي اين اشخاص براي هميشه در گوشه و كنار اينترنت ثبت و محفوظ خواهد ماند و اين نسل و نسلهاي آينده براي دسترسي به اين اطلاعات خصوصي فقط به يك جستجوي ساده در گوگل نياز خواهند داشت.
اين آزادي عمل هم خوب و هم بد است. اكنون افراد ميتوانند بدون نياز به ناشران و گويندگان و ... عقايد خود را در جاي جاي دنيا منتشر سازند. اما اين انتقال، تهديداتي جدي به حريم خصوصي و شهرت افراد نيز وارد ميكند. البته ممكن است اين اطلاعات و گاهي شايعات بياساس مورد توجه روزنامههاي معروف واقع نشود اما به هر حال، كاربران به مطالعه و گاه قضاوت راجع به آنها ميپردازند.
